Karagöz ile Hacivat - Bölüm 4 /

Hatacılar Odası Başkanı

-Selamın aleyküm Hacivatım.

-Ve aleykümselammmm Karagözüm.

-Allah Allah ne o Hacicav cav, yüzünden düşen bin parça. Suratın gelincik tarlası gibi oyuk oyuk ter dökmüş. Ne o bir şey mi oldu?

-Pek şey oldu Karagözüm.

-Ne oldu ne oldu?

-Çok şey oldu Karagözüm

-Turşu kurar gibi konuşma Hacicav cav yahu. Az mıydı limonum çok muydu sumağım… La havle vela. Doğru düzgün anlatsana canım şunu.

-Karagözüm ben büyük bir hata yaptım?

-Ne yaptın ne yaptın?

-Aman Karagözüm sen de hiç duymuyorsun ki, ben derdimi anlatana kadar top patlayacak.

-İlahi sen de patlasın, çok olan sensin de azı giden kimmiş? Rabbimin lütfu bol kendisi de pek cömerttir. Dinleyecek vakit de yiyecek nimet de bize gönderir hiç tasalanma sen.

-Doğru dedin Karagözüm.

-Bak sana ne diyeceğim Hacicav cav. Seni duydum duydum da bu sefer duymazlıktan geldim.

-Aşk olsun Karagözüm o neden?

-Sen onu bunu bırak da insan dediğin hatacılar odası başkanıdır. Sen, ömründe hata yapmamış olan  kimi gördün de şimdi kendine bu kadar yüklenirsin. Hata dersin amma yüzündeki hüznü demezsin. Ve ben görürüm ki yüzünün her bir tarafını bu hatanın derdine kiraya verirsin göz göz. E benim gördüğümü Allah nasıl olur da görmez.

-Haşa Karagözüm. Rabbim her şeye hâkim olandır.

-E madem öyle o zaman hatan yerini Rabbimin affına bırakmış demek değil midir. Sen hâlâ neden üzülürsün?

-Haklısın Karagözüm peki sormayacak mısın ne yaptın diye?

-Yooo neden sorayım. Hatalar habercidir, hacicav cav. İnsan olduğumuzu haber verir.

-Aman Karagözüm sen var ol. İçime su değil ırmak akıttı sözlerin vallahi.

   Demek ben bir an kendimi, hata konusunda hata yapmayacak kadar çok büyük gördüm de Rabbimin affını küçük mü gördüm vay bana...

-Hadi Hacicav cav hadi. Şimdi bırak da hayıflanmayı gel iftara geç kalacağız...

Oy oy oy oy oy.

-Geldim, yettim Karagözüm…

(Dış ses: Ramazan topu patlama sesi)